เว็บไซต์ ราชกิจจานุเบกษา เผยแพร่ประกาศของคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2568 กำหนดให้ 4 จังหวัดในภาคเหนือ ประกอบด้วย จังหวัดเชียงใหม่ เชียงราย ลำพูน และแม่ฮ่องสอน เป็น “เขตควบคุมมลพิษ” สำหรับฝุ่นละอองขนาดเล็ก PM2.5 ช่วงเดือนกุมภาพันธ์–พฤษภาคมของทุกปี โดยมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันถัดจากวันประกาศฯ เพื่อเดินหน้าออกมาตรการควบคุม ลด และขจัดมลพิษทางอากาศในพื้นที่ภาคเหนือ ซึ่งมักประสบปัญหาฝุ่นควัน ไฟป่า และหมอกควันที่ส่งผลกระทบต่อสุขภาพอนามัยของประชาชนอย่างต่อเนื่อง

ทั้งนี้ ผู้เชี่ยวชาญด้านสิ่งแวดล้อมและสาธารณสุขระบุว่า แม้มีมาตรการที่ดำเนินมาแล้วหลายมาตรการ เช่น การดับไฟป่า/หมอกควัน การควบคุมการเผาในที่โล่ง และการตรวจวัดคุณภาพอากาศ แต่มาตรการเหล่านี้ยังไม่สามารถลดค่าฝุ่น PM2.5 ให้ต่ำกว่ามาตรฐานอย่างต่อเนื่องได้ โดยเฉพาะในช่วงฤดูแล้งและฤดูร้อนที่มีกิจกรรมที่สร้างมลพิษมาก เช่น การเผา การใช้เชื้อเพลิงฟอสซิล และการคมนาคม ผู้เชี่ยวชาญจึงเห็นว่า การประกาศเขตควบคุมมลพิษถือเป็นก้าวสำคัญที่จะทำให้หน่วยงานทั้งระดับชาติ และท้องถิ่นมีอำนาจมากขึ้นในการบังคับใช้กฎหมายและนโยบาย เพื่อปกป้องสุขภาพของประชาชนในภาคเหนือได้อย่างเป็นรูปธรรมยิ่งขึ้น
เพราะเรื่องปากท้องเป็นเรื่องสำคัญ ชาวกะเบอะดินจึงต้องทำการเกษตรเพื่อเลี้ยงชีพ “เพราะการเกษตร อยู่กับชาวกะเบอะดินตั้งแต่เกิดยันตาย” ‘ชุมชนกะเบอะดิน’ หมู่บ้านของชาวกะเหรี่ยงโปว์บนยอดดอยสูงในอำเภออมก๋อย จังหวัดเชียงใหม่ พื้นที่ที่ประชากรทุกหลังคาเรือนปลูกพืชเป็นอาชีพหลัก เนื่องจากบริบททางสังคมและพื้นที่ของชุมชน ทำให้ ‘เนื้อสัตว์’ เป็นสิ่งที่หาได้ยากและราคาแพง
ยามที่คนเราต้องเผชิญกับปัญหาอันเกิดจากความไม่แน่นอนของการมีชีวิต โดยเฉพาะเมื่อเงินอันเป็นปัจจัยหลักในการดำรงชีพนั้นหายากขึ้นทุกวัน ไหนจะผลกระทบจากวิกฤตเศรษฐกิจ ความทุกข์ ความเหนื่อยล้าจากสารพัดปัญหา ต่อให้ใจสู้แค่ไหนก็คงต้องมีวันที่รู้สึกท้อแท้หมดกำลังใจกันได้ทุกคน
ข้อมูลจาก ‘รายงานความสุขโลก’ หรือ World Happiness Report ประจำปี 2565 ซึ่งจัดทำโดยเครือข่ายวิชาการเพื่อการพัฒนาที่ยั่งยืน (Sustainable Development Solutions Network : SDSN) ขององค์การสหประชาชาติ ระบุว่าอันดับความสุขของคนไทยตกอันดับลงไปอยู่ที่อันดับ 61 จากเดิมที่อยู่ที่อันดับ 54 ในปี 2564