วันนี้ (27 สิงหาคม 2568) คณะการสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ จัดพิธีวันคล้ายวันสถาปนาคณะฯ ณ ห้อง Learning Space อาคารเรียนรวม โดยมี ผู้ช่วยศาตราจารย์ทศพร พิชัยยา รองอธิการบดี มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ เป็นประธานในพิธี ภายใต้แนวคิด “60 ปี แมสคอม มช. 20 ปีที่มีบ้าน” ซึ่งสะท้อนถึงการเดินทางอันยาวนานของคณะ และความผูกพันของบุคลากร ศิษย์เก่า และนักศึกษาที่เปรียบเสมือนบ้านหลังที่สอง
พิธีเริ่มด้วยการทำบุญบูชาพระรัตนตรัย และเจริญพระพุทธมนต์ โดยมี รองศาสตราจารย์ ดร.วิโรจน์ อินทนนท์ เป็นผู้นำประกอบพิธีทางศาสนา จากนั้น ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.ศุภฤกษ์ โพธิไพรัตนา คณบดีคณะการสื่อสารมวลชน กล่าวรายงาน พร้อมนำผู้บริหารและศิษย์เก่า ร่วมกันปลูกต้นไม้มงคลเพื่อความเป็นสิริมงคลและเพิ่มพื้นที่สีเขียวให้กับคณะ สอดคล้องกับนโยบาย “Carbon Neutral University 2032” ของมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
จากนั้น ได้จัดให้มีพิธีมอบรางวัลอาจารย์ดีเด่น นักวิจัยดีเด่น และบุคลากรดีเด่น ประจำปี 2568 เพื่อเป็นการประกาศเกียรติคุณให้กับผู้ที่มีผลงานดีเด่นในสาขาต่างๆ โดยผู้ได้รับรางวัลต่างๆ ประจำปี 2568 ประกอบด้วย
รางวัลอาจารย์ดีเด่น ได้แก่ อาจารย์ ดร.ปิยะพงษ์ อิงไธสง
รางวัลพนักงานมหาวิทยาลัยผู้ปฏิบัติงานดีเด่น
▪ ด้านบริหาร ได้แก่ นายมัฆวัต พงศ์มัฆวาน
▪ ด้านบริการ ได้แก่ นางสาวยุพเรศ รัตนทยา
รางวัลพนักงานส่วนงานผู้ปฏิบัติงานดีเด่น
▪ ด้านบริการ ได้แก่ นายจิรายุส จันทร์คำ
▪ ด้านสร้างสรรค์ ได้แก่ นายธัชกร ป้อปาลี
รางวัลนักวิจัยดีเด่น ได้แก่ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ดร.นันทสิทธิ์ กิตติวรากูล
บรรยากาศการจัดงานครั้งนี้ ได้รับความสนใจจากศิษย์เก่าแมสคอมเป็นจำนวนมาก ซึ่งนับเป็นโอกาสอันดีที่บรรดารุ่นพี่และรุ่นน้องได้มาพบปะ พูดคุย แลกเปลี่ยนประสบการณ์การทำงาน และยังได้ย้อนรำลึกถึงประวัติศาสตร์การก่อตั้งคณะฯ ในช่วง 20 ปีที่ผ่านมา
“ที่อมก๋อยจะมีเหมืองถ่านหินแล้วนะ ทำไมคนอมก๋อยไม่คิดจะทำอะไรเลยเหรอ” ข้อความจากโพสต์ของนักวิชาการอิสระท่านหนึ่งเมื่อปี 2562 เป็นคำถามที่ทิ้งไว้ให้ทุกคนที่ผ่านหน้าฟีดฉุกคิด และนำไปสู่การเคลื่อนไหวของชาวอมก๋อย
ในปัจจุบัน ประเทศไทยกำหนดให้ ‘โรคเอดส์’ เป็นวาระแห่งชาติ และมีเป้าหมายที่จะยุติปัญหาเอดส์ภายในปี พศ. 2573 โดยตั้งเป้าไว้ว่าจะไม่มีผู้ติดเชื้อเอดส์เพิ่มขึ้นอีกในปีดังกล่าว
สุขภาพและความแข็งแรงของร่างกายคนเราก็มักจะเดินสวนทางกับขวบปีของชีวิต ยิ่งอายุมากขึ้น การทำงานของระบบต่าง ๆ ในร่างกายก็เสื่อมสภาพลงไปเรื่อย ๆ จากอดีตที่เคยวิ่งไกลหลายกิโลเมตรก็แทบจะไม่รู้สึกอะไร แต่ปัจจุบันแค่ขึ้นบันไดสองชั้นก็อาจจะเหนื่อยหอบแล้ว